Flardentango - door Claire Brentjens

Expatroman Flardentango – uitgegeven door Palmslag – ISBN 9789493059283

Recensie door Josée van Tichelt

Als je er niet over praat, bestaat het niet…

In ‘Flardentango’ van Claire Brentjens gaat de ik-persoon Evelien op zoek naar haar verleden, dat zich deels in Nederland en deels in Argentinië afspeelt.  Het verhaal over de zorg voor haar moeder in Nederland en de zorg voor haar gezin in België wordt doorkruist door flarden van herinneringen aan haar kindertijd zowel in Nederland als in Argentinië.  Leuke herinneringen uit Argentinië staan in schril contrast met de dreigende politieke situatie aldaar, die zij als kind ervaren heeft, maar waarvan ze nu pas, beetje bij beetje, de echte draagwijdte  begint te beseffen.  Ook van haar kostschooltijd in Nederland zijn de eerste herinneringen aangenaam. In het begin  van het boek spelen heden en verleden  wat chaotisch op elkaar in, maar gaandeweg kan je de gedachtestromen van Evelien beter volgen.  Geleidelijk aan sijpelen er barstjes in de flard-herinneringen, die bij Evelien heel wat vragen oproepen.   Deze flarden maken ook de lezer nieuwsgierig  naar de dreiging van niet-uitgesproken schaduwen en verdrongen gevoelens  van Evelien, die meer en meer tussen de mooie herinneringen opduiken.  Praat  haar moeder liever niet over bepaalde zaken uit het verleden of is haar geheugen onbetrouwbaar ? Waarom heeft ze een steeds terugkerende nachtmerrie over een gesloten kast ? De lezer, geïntrigeerd door de verbetenheid waarmee Evelien  op zoek gaat naar de waarheid, wordt eveneens nieuwsgierig en wil ook weten wat er echt gebeurd is.  Maar zowel Evelien als de lezer  blijven achter met onduidelijkheden, want de flarden komen nooit helemaal samen tot één geheel. Het boek  eindigt in een onverwachte en droeve herinnering. Maar wat is de echte en volledige waarheid ?

‘Flardentango’ is geschreven in een vlot leesbare stijl, die de realiteit vertelt zoals ze ervaren wordt.  Zo wordt de zorg voor haar aftakelende moeder, gevoelig en doorspekt met liefde, beschreven.  Ook kan je hier en daar genieten van  poëtische taal zoals op blz. 55: “Wolken zijn aan elkaar gebreid als een patchworkdeken van wol in verschillende tinten grijs”.  De beschrijvingen van het dagelijks leven en van de politieke achtergrond van Argentinië vertellen ons  dat de schrijfster, die deel uitmaakte van een expatgezin,  vertrouwd  is met het Argentinië van de jaren zeventig.

De titel van deze mooie en intrigerende roman is uitstekend gekozen: zowel in de tango, als in flarden van herinneringen kan je op zoek gaan naar je werkelijke ik. En is dat nu net niet wat Evelien probeert te achterhalen in dit boek ?

Josée Van Tichelt

 

 

Benieuwd naar Flardentango? Evelien licht in de Boektrailer een puntje van de sluier. Op haar flardentocht door het verleden ontdekt ze een naakte vrouw in een weiland, executies op een vliegveld en nachtmerries in een donkere kast. Terwijl gaucho’s en indianen, poncho’s en pampa’s, dictators en bevrijders het scherm vullen, dansen haar ouders de foxtrot en spelen broer en zus met hun zandvormpjes op het strand.

Elke reactie is welkom! Wanneer je opmerking over Flardentango gaat (recensie, quote of kort commentaar) laat ik weten of en waar ik het plaats.